Van gedreven door resultaat, naar gedreven op impact

“In eerste instantie heb ik de start van het ontwikkel- en coachingstraject van Richard Hulshof continu voor me uitgeschoven. Geen prioriteit.” Özgür Eylen, directeur of Transformation, kreeg het traject, zoals het hele management aanbevolen vanuit zijn werkgever Accor Hotelgroep. Coaching, waarom zou hij daar aan beginnen? Het is aan de volharding van Hulshof te danken dat na een half jaar toch de eerste afspraak plaatsvond. Eylen: “Nu denk ik, waar was ik bang voor? Het heeft me bewustzijn en openheid gebracht.”

Eylen groeit op in Turkije. Zijn ouders komen uit de jaren ‘40, een tijd van “armoede en diepe shit”. En van analfabetisme; zijn vader moest werken vanaf zijn 9e jaar. De zwaarte en de harde opvoeding brengen hem gedrevenheid, resultaatgerichtheid maar ook perfectionisme. Op school slaat Eylen zoveel klassen over dat hij op zijn negende bij 12-jarigen in de klas zit. Luiheid ligt op de loer. De strakke hand van vader houdt hem op het rechte pad, maar de harde hand brengt hem ook de eeuwige druk van goed moeten presteren. Hij wordt professioneel basketballer; dit zorgt voor betere financiële middelen – op zijn 17e helpt Ozgür zijn familie met het kopen van een huis – maar ook meer en meer voor bewijsdrang. Een gebroken rug beëindigt de profcarrière voortijdig.

De liefde brengt Özgür naar Bodrum, waar het tweede huis van de ouders Eylen na het overlijden van vader Eylen leeg staat. Verliefdheid maakt blind. En overmoedig. Het sportgeld geeft het stel wat financiële ruimte maar van de liefde valt niet te leven; er moet werk komen. Een diep en cultureel geworteld eergevoel zegt Özgür dat hij, als man, voor brood op de plank moet zorgen; hij wordt beachboy bij een strandhotel. De tegenstelling tussen uitgebreide en beperkte financiële middelen zal een terugkerend element en drijfveer in zijn leven blijken te vormen.

Impasse

Het leger roept hem op. Wanneer hij zijn dienstplicht heeft vervuld, keert hij terug naar het hotel. Maar de liefde blijkt niet bestand tegen deze periode van veelvuldige afwezigheid. Een donkere periode van vergetelheid zoeken volgt. Na een half jaar dringt langzaam het besef door dat er een einde moet komen aan de impasse. Bij de hotelreceptie ziet Eylen een vrouw inchecken – ziekjes, nog misselijk van de vliegreis – toch weet hij direct dat dit de vrouw van zijn leven is. Het kost hem al zijn overredingskracht om haar te bewijzen dat hij serieus is. “Ik was zo zeker van mijn zaak dat ik haar aan het einde van haar vakantie ten huwelijk heb gevraagd”.

Wanneer Eylen de opening van vlaggeschip IBIS Rotterdam mag voorbereiden – een eer voor zijn gevoel – en ook locatie Utrecht niet vanzelf draait, wijst het managent Eylen meerdere malen op het coachingstraject van Richard Hulshof. Maar Eylen heeft het te druk. “Nu ik meer reflectie heb, zie ik dat het management mij wilde beschermen, in mij wilde investeren. Maar toen vond ik dat ik gewoon hard moest werken. Ik had geen ondersteuning nodig. Maar Richard was volhardend en hield vol tot er een afspraak stond. Dat doorzettingsvermogen van hem herken en waardeer ik.”

De eerste drie sessies met Richard brengen zeker handvatten op organisatorisch en zakelijk vlak. Diepgang houdt Eylen onbewust tegen. Totdat hij totaal wordt overrompeld door symptomen van stress. De eerste keer dat hij last heeft van een gevoel van onrust staat hij op een podium in Parijs voor een presentatie. Een duidelijk signaal, toch vertelt Eylen het alleen aan zijn vrouw, verder aan niemand, zelfs niet aan Richard; zo’n zwakte laat je niet zien. Later ervaart hij zo’n moment van stress, wanneer hij onderweg naar huis is, naar het verjaardagsfeest van zijn dochter. “Pas toen besefte ik dat ik het anders moest doen. Rust moest creëren. Wanneer je stressniveau out of the blue naar een te hoog niveau kan stijgen, verziekt dat je leven.”

Nederlandse liefde

De Nederlandse autoriteiten zijn niet zo happig op ‘overhaaste’ huwelijken tussen verschillende nationaliteiten; de IND verbiedt Özgür en zijn vrouw naar elkaars land af te reizen. 9 maanden van wachten en enkel telefonisch contact volgen. “Je bent net getrouwd, wilt samen verder, maar vervolgens vind je jezelf aan de telefoon met je vrouw, pratend of dit het allemaal wel waard is. De liefde.”

En dan, eindelijk in Nederland, blijkt de ergste strijd nog niet geleverd. De inburgering, de compleet nieuwe taal, de zoektocht naar een baan. Zijn gedrevenheid komt goed van pas; vrijwilligerswerk en taallessen slechten de taalbarrière. De functies in het hotelwezen volgen elkaar achtereenvolgens op; nachtportier, receptionist, manager, adjunct-directeur en directeur van het IBIS-hotel Utrecht en later Rotterdam. Naast de laatste functie wordt hij Transformation Manager voor de Benelux en genomineerd voor de Worldwide Hospitality Awards als ‘General Manager of the world’.

"Het doorzettingsvermogen van Richard herken ik"

Het is Eylens vrouw die hem behoedt voor de keuze om zich te isoleren van de buitenwereld. “Mijn vrouw kent mij als geen ander, ze kent mijn valkuil; het doorslaan van de balans tussen gedrevenheid en luiheid ligt altijd op de loer. Er lijkt geen tussenweg te zijn.” En het is Richard Hulshof die hem leert dat iedereen schade oploopt in het leven, dat het erom gaat hoe je daarmee omgaat. “In het proces dat Richard en ik hebben doorlopen, stelde Richard zich ook open, kwetsbaar op. Dat gaf diepgang aan het traject.”

“Eerlijk tegen jezelf zijn is misschien nog wel het moeilijkste.”

Een mens is een product van zijn opvoeding. “Mijn vader is, ondanks zijn overlijden, altijd aanwezig in mij. Ook in de opvoeding van mijn kinderen komt hij – helaas – om de hoek kijken. Ik zet me bewust af tegen de harde opvoeding, tegen de eeuwige bewijslast, tegen het perfectionisme. Maar omdat het bewust is, is het niet in neutraliteit. Hij was ook een fantastisch mens, de meeste geliefde vader in de straat, hij ging mee met alle wedstrijden. Die dualiteit draag ik mee in mijn dna, daarvan loskomen is mijn streven. Het hoofdstuk afsluiten, erover praten, is niet meer mogelijk, mijn vader is overleden voor ik die kans kreeg, voor ik daar bewust en oud genoeg voor was.”

Richard pusht me de juiste balans te zoeken; niet de luie modus, vanuit de behoefte me af te zetten tegen mijn opvoeding en niet de harde werker die alleen oog heeft voor zijn ambitie. Voor de kinderen wil ik hier balans in brengen. Bewustzijn, handvatten om het gedrag te sturen en meer begrip voor mijn bestaan, helpen hierbij. Richard luistert, met twee vragen heeft hij me op de rit, dat is goud.”

“Richard Hulshof is een goede luisteraar. Met twee vragen heeft hij me weer op de rit.”

Op zakelijk vlak dwingt Eylens zoektocht naar rust en balans de hotelmedewerkers tot zelfstandigheid. Het blijkt een welkome boost voor hun eigen ontwikkeling. “Ik heb, denk ik, altijd wel goede relaties gehad met mijn medewerkers, maar ik was niet helemaal open.”

Het niveau van bewustzijn en de open levensinstelling verschuift ook het perspectief op zijn carrière. Op het strak afgebakende pad richting een CEO-functie is er ineens ruimte voor afslagen. “Ik sta op een breakpoint; heb hard gewerkt, veel ervaring opgedaan in het leven en nu wil ik de dingen gaan doen die ik echt leuk vind.” Als een Don Quichot vecht Eylen tegen de tendens van grote bedrijven om bij investeringen te focussen op snel resultaat in plaats van op hospitality. “Op de langere termijn brengt investeren in mensen je veel meer. Zeker in de hotelbranche.” De nominatie voor de beste hotelmanager van de wereld sterkt hem in deze gedachte. De score van een 8.9 voor engagement van het IBIS Rotterdam illustreert dat hij op de goede weg zit.

De gedrevenheid verschuift van de focus op resultaat naar een gedreven inzet op impact, op iets terug willen doen voor en geven aan de samenleving. Door jongeren kansen te geven: “Jonge mensen zijn de toekomst, als medewerker en als klant”. Of door stageplekken te bieden aan mensen die niet snel kansen krijgen, zoals ex-gedetineerden of zwangere vrouwen, “want geloof het of niet, die krijgen soms geen enkele kans op een stageplek.”

Wat de toekomst brengt, is nog niet duidelijk. Het pad gaat verder. Maar dat Eylen zijn gedrevenheid nu op het pad van impact inzet, is duidelijk.

1977

Geboren in Keulen (Duitsland), groeit op in Ankara (Turkije) als nakomeling in een streng gezin. Na een abrupt einde van een professionele basketbalcarrière volgen diverse hotelbaantjes in Bodrum.

2005

De liefde brengt Ozgür naar Nederland, waar hij opklimt in het hotelwezen tot Director of Transformation bij Accor Hotels en verantwoordelijk directeur van IBIS Rotterdam

2016

Genomineerd voor de Worldwide Hospitality Awards